Share Button

Daith fy ngyrfa chwarae i ben ar brynhawn Rhagfyr nôl ym 1996, ar gaeau Caedelyn. Wedi derbyn dros 75 pwyth i ngwyneb dros y blynyddoedd, roedd un galwad ffôn arall o’r CRI yn un gormod, a chytunais ei bod hi’n hen bryd i roi’r ffidil yn y tô(neu’r bŵts yn y bin). Ar y pryd, roedd hi’n anodd gweld be fyddai dyfodol y Clwb, gan fod sawl aelod selog wedi gorffen chwarae dros y tymor neu ddwy cyn hynny. Fel y disgwyliwyd, cafwyd tymhorau heb lawer o lwyddiant i gapteiniaid fel Rhidian, Ioan Prydderch a Dai Owen. Ond erbyn y ganrif newydd, mae gweddnewidiad wedi dod dros y Clwb mewn sawl ffordd. Fe ddechreuodd hyn gydag etholiad Neil Cole yn hyfforddwr. Fe ddaeth hyn a chymeriad mwyaf poblogaidd a dylanwadol y Clwb i safle lle fyddai ei gydchwaraewyr yn gorfod ymateb i’w ymroddiad, ac fel canlyniad, fe gododd ysbryd a safon y chwaraewyr.

Fe gyd-ddigwyddodd hwn ag un digwyddiad arall. Roedd tîm ieuengtud y Clwb, Y Criccs, wedi cael ei ffurfio gan DH, Wyn Lewis a rhai eraill rhyw ddeng mlynedd a mwy ynghynt. Roedd hi’n amlwg mai budd-dal hir dymor oedd hyn, ac er inni dderbyn un neu ddau chwaraewr fel Llyr Evans a Gareth Skelding, pryn oedd yr aelodau newydd i’r Clwb oedd wedi bod yn wreiddiol efo’r Cricc. Ond yn sydyn, fe ddechreuodd y Cricc dalu ffrwyth, ac fe ymddangosodd sawl chwaraewr newydd ar yr un pryd, ac nid jyst chwaraewyr cyffredin, ond chwaraewyr o safon arbennig. Byddai chwaraewyr fel Rhodri Llywellyn(gyda Huw, yr unig mab a thad imi chwarae yn yr un tîm a nhw dros y tymhorau) Gethin Jones a John-Paul Barker yn pwyso’n galed am le yn fy nhîm dychmygol petawn nhw wedi bod yn chwarae ar yr un adeg a mi. Erbyn hyn, mae’n bleser gweld ffrwyth bechgyn Glantaf, yn ogystal ag ambell Gymro sy’ wedi ymuno o’r Gorllewin neu’r Gogledd, ac wedyn yr hen campaigners fel Dafydd Emyr, Dyfrig a Llyr Williams, sy’ wedi bod wrthi am flynyddoedd.

Gallwn ni ddim gor-bwysleisio pwysigrwydd y CRICCS. Fe fûm yn ddigon ffodus i helpu hyfforddi am dymor, a chefais olwg clir o sut y mae’r clwb yn cael ei redeg, ac i werthfawrogi be fydd dylanwad y bechgyn hyn i’r Clwb dros y blynyddoedd i ddod. Mae proffesiynolrwydd pobl fel Dafydd Hampson-Jones, ac ymroddiad yr hyfforddwyr fel Huw Jones a Jon Owen yn wers i bawb sy’n gysylltiedig â’r Clwb cyfan. Fel y dwedais i, doedd gen i ddim cysylltiad ag unrhyw glwb pan o’n i’n ddeunaw oed, ac felly dim ond trwy hap a damwain yr ymunais i â’r Clwb. Erbyn hyn, mae ffynhonnell naturiol o chwaraewyr a fydd, gobeithio, yn dod â chwaraewyr atom dros y blynyddoedd i ddod. Wrth i hyn godi safon y Clwb, mae’n debyg y bydd hyn yn arwain at fwy fyth o ddyfodiaid Cymraeg i’r Brifddinas benderfynu ymuno â’r Clwb, fel canlyniad yn codi’r safon yn uwch fyth.

Mae’r pwyllgor presennol yn un uchelgeisiol iawn, ac mae hyn yn ganlyniad o’r cynnydd uchod. Cyn bo hir, mae’n bosib y bydd gobeithion DH o ddyfodol y Clwb yn mynd i gael ei wireddu. Erbyn 2002, roedd aelod arall o’r Clwb ar fin cynrychioli’i wlad, ac fe ddewiswyd 4 i chwarae dros y District. Gwelwyd mo’r fath am flynyddoedd, os o gwbl yn y gorffennol. Mae dyfodol y Clwb yn disgwyl yn fwy braf nag erioed.
John Parry-Jones Ionawr 2002